Waterpokken en rode vlekken?


Notice: Undefined index: use_custom_image in /home/p0005/domains/hetlevenvaneenpapa.nl/public_html/wp-content/plugins/custom-about-author/display-about-author-block.php on line 134

Afgelopen week hebben we niet zo’n goede week achter de rug met ons kleine meisje. Ze is voor het eerst echt ziek geworden. Kleine pukkeltjes ontstonden op haar hoofd en op haar buik. Waterpokken dachten we. Het kon, want om haar heen bij de gastouder had ze dit op kunnen lopen. Maar er gebeurde iets anders.

Flink last van jeuk

De waterpokken bleven in light vorm aanwezig, de jeuk was desalniettemin in alle hevigheid wel aanwezig. Midden in de nacht kwam er een harde “mama, mama” uit de kinderkamer. Dit keer liep ik als papa er heen en daar stond ons meisje. Haar haren zagen eruit als Albert Einstein, voor de kenners alle kanten op dus. Ze heeft dus in haar slaap flink lopen krabben. As usual kon alleen mama haar troosten. Maar gelukkig kon ik in mijn #levenvaneenpapa ook een rol van betekenis hebben. Ik smeerde verzachtende Caledulanemulsie op haar hoofdje en op de andere plekjes op haar lichaam. Na een flinke knuffel kon ze weer gelukkig heerlijk slapen.

Rode vlekken

Een hele rode rugDe dag erna waren er rode vlekken op haar zachte huidje gekomen die zich vooral rondom de romper aanhechtingen (armen en beentjes) zich lieten zien. Naarmate de dag vorderde weden de vlekken meer met als hoogtepunt de avond dat ze in bad ging. Haar hele lijfje was een rode vlek…jemig wat een zielig klein hummeltje is het dan. Maar wat zou het zijn? De koorts nam ook flink toe met als oplossing om geregeld een zetpilletje te geven. Dat verzacht de pijn maar het belangrijkste medicijn was op dat moment toch voornamelijk liefde geven. Liz had veel liefde en warmte nodig. Ze wilde graag opgetild worden om vervolgens heel erg met je te knuffelen. Dat was zo vertederend en heeeeerlijk. Maar helaas kan je niet altijd je kind tillen.

Toch maar op bezoek naar de huisarts want we wilde graag duidelijkheid. De huisarts wilde haar ook graag zien om de juiste conclusie te kunnen trekken. Na afloop van het bezoek wisten we een ding zeker. Ze heeft de vijfde ziekte. Hierover staat veel beschreven op internet (zie de link) en de symptomen komen overeen. Maar wat waren dan de pukkeltjes? Of het waterpokken waren wilde de huisarts nog niet bevestigen. Dat was wel jammer want we hadden zelf wel het vermoeden. Maar wat kan je doen tegen de vijfde ziekte? Helemaal niets. Het is een kwestie van uitzieken helaas. Komt toch maar weer het beste medicijn naar boven: papa- en mamaliefde.

Niet geslapen

De nacht van vrijdag op zaterdag was erg vervelend (voornamelijk erg wennen en onbekend voor ons). Normaal slaapt ons meisje al heel goed en vooral ook heel goed door. Maar deze nacht werd ze wakker en wilde daarna voor geen goud meer slapen…ze wilde niet in haar eigen bedje, ze wilde niet bij mama liggen, ze wilde niet bij mij liggen en ook niet in een campingbedje op onze slaapkamer…wat ze wel wilde was Elmo (lees: tv kijken). Maar tv kijken doe je niet midden in de nacht. De uren gingen langzaam om en de irritatie nam toe. Onterechte irritatie maar het komt ook door machteloosheid. Het gevoel dat je er niet goed voor haar kan zijn. Waarschijnlijk kennen andere papa’s dit gevoel ook. Uiteindelijk rond de klok van half zes sliep ze bij mama op schoot, maar dit was voor mama niet de beste houding en dus ook niet heel lang vol te houden. Met flink doorzetten heeft ze het een uur volgehouden waarna we probeerde om Liz over te leggen. Ik had inmiddels wel twee a drie uurtjes kunnen pakken omdat moeders de honneurs had overgenomen. Het overleggen had niet het gewenste succes want madam werd weer wakker. Gelukkig niet van lange duur en dus viel ze ditmaal bij papa op schoot in slaap. De klok tikte verder en toen het kwart over zeven was waren we maar wakker geworden en opgestaan. Zo snel mogelijk doen alsof het weer dag was. Speeltijd, afleiding en zelf proberen bij te komen.

Nog een keertje naar de huisarts

Omdat ze bij het douchen hele dikke blauwe enkels en voetjes kreeg hebben we nogmaals de huisarts gebeld en konden we terecht bij de huisartenpost. De rode vlekken namen weer af maar de bultjes namen toe. Over haar enkeltjes hoefde we ons geen zorgen te maken. Ze had er geen last van met lopen en dus was het alleen de huid die de oorzaak was. Dit trok ook weer langzaam weg naar mate de zaterdag doorging. Maar die bultjes…ja dat waren waterpokken. Kids Clinn gaf de dokter als advies om haar hier mee in te smeren. Wij op naar de apotheek en gelijk een flacon gehaald. Inderdaad, met veel succes heeft mama Liz ingesmeerd en verkoelde dit goedje haar huid en daarmee nam haar jeuk af. Mevrouwtje had die avond eindelijk weer goed geslapen waarna de zondag betekende dat ze flink opgeknapt was en weer veel meer speelde. Gelukkig voor haar, gelukkig voor mama en gelukkig voor papa!

Weer een bijzonder moment in #hetlevenvaneenpapa. Een moment waarop we weer veel opgestoken hebben. Het lastigste is wel: het rustig blijven en proberen te begrijpen wat er omgaat in het hoofdje van je kind. En dat is heel erg moeilijk om twee uur ’s nachts als je erg kapot bent.

Mocht je kindje de waterpokken krijgen, wees lief gebruik Kids Clin en zetpilletjes. Maar vooral veel troost en warmte geven, dat helpt natuurlijk het beste.

papamark, geboren in 1981 is op 31-jarige leeftijd voor het eerst vader geworden. Zo trots op zijn meisje! Werkend bij de grootste uitgeversgroep van Nederland en op zondag graag op het voetbalveld te vinden. Naast sporten is ook muziek maken een grote hobby.

Twitter YouTube 

Vertel ons wat je van dit bericht vindt!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *