Ik kan niet slapen papa

Schaapjes tellenHet hoort erbij! Het slapen van je kind. Je zoon of dochter zal in de eerste maanden nog ’s nachts eruit moeten (bijvoorbeeld voor het drinken). Na een paar maanden kan het zo maar zijn dat je kind doorslaapt. Heerlijk!!! Ik ben nog geen enkele papa tegengekomen die dit jammer vindt. Ook de moeders kijken vaak uit naar dit moment. Deze harde werkers, vaak doen zij het meeste werk tijdens de nachtrituelen, zien uit naar voldoende en vooral niet onderbroken slaapnachten.

Onze dochter is de laatste dagen niet zichzelf. Ze heeft koorts en erg warm. Ze droomt veel ’s nachts en roept geregeld mama in haar slaap. De meeste nachten komen we wel goed door maar vannacht was het wel het hoogtepunt.
Rond de klok van twee uur, als je zelf net 2,5 uur hebt geslapen, wordt mijn meisje huilend wakker en gilt/huilt. Niet goed en vooral ook niet fijn. Normaal helpt een aai over haar bolleke of rug maar nu niet. Ze moest uit bed gehaald worden en bovendien ook erg getroost worden. Dan maar even rustig bij mama zitten en een boekje lezen. Normaal komt ze hier goed van tot rust maar nu ook niet. Na 1,5 uur en een ‘teruglegpoging’ kwam het verlossende woord. Liz zei “HAP!”. Of te wel ze had honger. Tijdens de borstvoeding/fles periode was dit ook nog wel eens nodig maar bij een bijna 16 maanden oude dochter dachten we hier niet meer aan.

Daar sta je dan met je kleine oogjes in de keuken. Koelkast open…wat hebben we voor haar. Druifjes daar is ze vreselijk dol op. Het is misschien ook wel te verklaren. Door de koorts heeft ze niet veel gegeten (beetje brood, beetje fruit). Het avondeten liet ze ook staan terwijl ze echt wel haar vleesjes en groentjes lust. Trek/honger zou ze dus echt gehad kunnen hebben. Qua tijd kon het bijna een ontbijtje op bed worden. Met een doosje van een aantal gesneden druifjes en de magic sticks genaamd soepstengel keer ik terug naar boven. Een klein beetje aftastend was het zo ver…de druifjes gingen regelrecht haar mondje in…hap hap hap. Als toetjes wilde ze ‘die’ ‘die’ ook nog even hebben. De soepstengels waren nu aan de beurt om opgegeten te worden.

Na deze tussendoortje in de nacht hebben we Liz weer terug in bed gelegd. Een vertrouw liedje gezongen. Doekje erbij, duim in de mond en … zzzz.
Tijdens de laatste nachtelijke uren hebben we haar nog wel geregeld gehoord. Huilen / jammeren / mopperen maar niet meer zo heftig als om twee uur. We hebben haar laten mopperen en uiteindelijk sliep ze. Hopelijk houdt moeders het ook vol vandaag want een zware drukke dag staat bij haar op het programma.

#hetlevenvaneenpapa is niet alleen overdag maar ook soms wel in de nacht!